CIT-TP i PIT-TP – typowanie do kontroli podatkowej

23 czerwca 2017 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów w sprawie określenia wzoru uproszczonego sprawozdania w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: CIT-TP), a dzień później – analogiczne rozporządzenie dotyczące PIT.

LINK http://dziennikustaw.gov.pl/du/2017/1190/1

LINK http://dziennikustaw.gov.pl/DU/2017/1205/1

Kogo dotyczy obowiązek

Zgodnie z obowiązującymi od początku 2017 r. przepisami ustaw o CIT i PIT, podatnicy będą mieli obowiązek załączenia do zeznania podatkowego formularza CIT-TP/PIT-TP, jeżeli spełnią jednocześnie dwa poniższe warunki:

  • będą zobowiązani do sporządzenia dokumentacji TP (ze względu na dokonywanie transakcji z podmiotami powiązanymi lub płatności na rzecz podmiotów z rajów podatkowych) za dany rok podatkowy,
  • ich przychody lub koszty w rozumieniu przepisów o rachunkowości przekroczą w tym danym roku podatkowym równowartość 10 mln euro.

Obowiązek po raz pierwszy będzie dotyczył zeznań za rok podatkowy zaczynający się po dniu 31.12.2016 r.

Formularz pełen wątpliwości

Zgodnie z nazwą rozporządzenia, formularz stanowi uproszczone sprawozdanie. Przeważającą część spośród 142 pól formularza stanowią pola zamkniętego wyboru. Nie oznacza to jednak, że wypełnienie formularza można sprowadzić do technicznej czynności wymagającej jedynie odhaczenia poszczególnych pól. Podatnik w ramach wypełnienia formularza musi przeprowadzić bardzo szczegółową analizę transakcji z podmiotami powiązanymi oraz prowadzonej działalności gospodarczej.

Poniżej przedstawiamy przykładowe kłopotliwe elementy formularza.

1. Określenie profilu funkcjonalnego i przedmiotu działalności

W części D formularza CIT-TP podatnik dokonuje określenia swojego profilu funkcjonalnego.

Przyporządkowanie prowadzonej działalności w zakresie produkcji lub dystrybucji do poszczególnych pól formularza wymaga od podatnika specjalistycznej wiedzy z zakresu cen transferowych. Choć w literaturze można odnaleźć matrycowe analizy funkcjonalne dla poszczególnych profili, to w praktyce rzadko będą one w 100% odpowiadały pełnionym przez podatnika funkcjom, angażowanym aktywom i ponoszonym ryzykom.

Działanie w określonym profilu funkcjonalnym wiąże się z osiąganym poziomem zysku (co do zasady samodzielny producent powinien realizować wyższą marżę niż producent na zlecenie, jest jednak również narażony na straty, które w przypadku producenta na zlecenie nie powinny wystąpić).

Nietrudno wyobrazić sobie również sytuację, w której ten sam podatnik w przeważającej części transakcji pełni rolę samodzielnego producenta, w wielu transakcjach pełni również rolę producenta na zlecenie, dodatkowo pobocznie zajmuje się dystrybucją towarów innych producentów, pełni usługi wsparcia dla podmiotów z grupy i incydentalnie udzielił pożyczki na relatywnie nieistotną kwotę. Wydaje się, że w takiej sytuacji lepiej będzie zaznaczyć w formularzu odpowiedni profil funkcjonalny dla każdego z prowadzonych przez podatnika rodzajów działalności.

2. Restrukturyzacje

Jednym z pytań w części E. formularza dotyczącej restrukturyzacji jest pytanie: Czy zaistniały u podatnika w trakcie roku podatkowego zmiany w pełnionych funkcjach, ponoszonych ryzykach lub posiadanych aktywach?

Pytanie nie ogranicza się do zmian w ramach grup kapitałowych. Wyzbycie się określonej funkcji na rzecz podmiotu niepowiązanego może zaowocować wytypowaniem do kontroli cen transferowych.

3. Przyporządkowanie transakcji i określenie ich wartości

W  ramach wypełnienia części F formularza podatnik musi m.in.:

  • przyporządkować transakcje z podmiotami powiązanymi oraz transakcje, w ramach których zapłata dokonywana jest na rzecz podmiotów z rajów podatkowych do rodzajów transakcji wskazanych w formularzu,
  • wskazać odpowiedni przedział wartości transakcji danego rodzaju,
  • obliczyć procentowy udział wartości transakcji danego rodzaju w całości przychodów podatnika.

Łącznie w ramach kategorii wyodrębniono kilkadziesiąt rodzajów transakcji.

Główną trudnością jaka może się pojawić przy wypełnianiu tej części formularza, jest odpowiednie przyporządkowanie dokonywanych transakcji i określenie ich wartości. Przykładowo w przypadku refaktur mogą powstać wątpliwości co do tego, co jest wynagrodzeniem podatnika. Ponadto nie jest wprost wskazane, czy udział wartości transakcji w całości przychodów podatnika ma być obliczony względem przychodów w rozumieniu rachunkowym czy podatkowym. Biorąc pod uwagę, że formularz stanowi załącznik do zeznania rocznego, druga opcja wydaje się właściwa, mimo że limity do formularza ustala się w oparciu o wartości kalkulowane zgodnie z ustawą o rachunkowości.

Czas rozpocząć przygotowania

Ze względu na szczegółowy zakres danych niezbędnych do przygotowania formularza CIT-TP, warto już teraz przeanalizować jego zakres i podjąć odpowiednie kroki w celu zgromadzenia i przygotowania odpowiednich informacji.

Należy przy tym pamiętać, że wprowadzenie sprawozdania CIT-TP ma na celu dostarczenie organom podatkowym danych w celu identyfikacji i oceny ryzyka zaniżenia dochodów w transakcjach lub zdarzeniach pomiędzy podmiotami powiązanymi oraz podmiotami mającymi siedzibę w rajach podatkowych i będzie stanowiło podstawę do typowania podmiotów do kontroli podatkowej w zakresie cen transferowych.

W związku z tym istotnym elementem towarzyszącym sporządzaniu CIT-TP powinna być weryfikacja spójności wykazywanych w formularzu informacji z informacjami prezentowanymi w innych dokumentach m.in. w sprawozdaniu finansowym, w polityce i dokumentacji cen transferowych, umowach itp.

Autor: admin