Transakcyjny clean team jako sposób na zachowanie równowagi

Zgłoszenie zamiaru koncentracji Prezesowi UOKiK lub Komisji Europejskiej jest kojarzony jako jeden z etapów transakcji M&A. Jednak obowiązki zgłoszeniowe mogą powstać również w związku z innymi umowami, np. planowanym nabyciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa czy dzierżawą przedsiębiorstwa.

Elementem, który łączy wszystkie umowy jest ścisła współpraca przedsiębiorców, która może oddziaływać na konkurentów i równowagę na rynku. W związku z tym , do czasu uzyskania pozytywnej decyzji organu antymonopolowego na realizację transakcji, powinni oni jednak zachować szczególną ostrożność we wzajemnych relacjach, aby nie doszło do przedwczesnej nieoficjalnej koncentracji (gun jumping), a pomóc w tym ma clean team.

W artykule wyjaśniamy, czym jest clean team i jaka jest jego rola.

Naruszenie zasad gry – gun jumping

Gun jumping, czyli przedwczesne podjęcie działań koncentracyjnych, może polegać na:

  • zaniechaniu zgłoszenia zamiaru koncentracji Prezesowi UOKiK, lub
  • gdy pomimo zgłoszenia zamiaru koncentracji do Prezesa UOKiK, przedsiębiorca przejmujący kontrolę podejmuje działania koncentracyjne wobec przedsiębiorcy, nad którym przejmuje kontrolę jeszcze przed uzyskaniem pozytywnej decyzji (tj. narusza obowiązek standstill).

Przed otrzymaniem pozytywnej decyzji organu antymonopolowego, strony transakcji powinny utrzymać niezależność i konkurować ze sobą, a sama transakcja nie powinna zakłócać bieżących działań przedsiębiorstw.

Oznacza to, również że podmiot przejmujący kontrolę nie powinien ustalać zasad ani narzucać kierunków prowadzenia bieżącej działalności gospodarczej podmiotów, nad którymi przejmowana jest kontrola.

By w okresie „zawieszenia” uniknąć wymiany wrażliwych danych i ograniczyć współpracę do minimum, strony transakcji powinny ustalić zasady komunikacji, czyli powołać tzw. clean team.

Czym jest clean team?

Clean team to zespół przedstawicieli każdego z przedsiębiorców biorących udział w transakcji.  Członkowie clean teamu nie mają (ani nie ma uzasadnionego prawdopodobieństwa, że będą mieć w przyszłości po ewentualnym nieskutecznym zakończeniu negocjacji w sprawie transakcji) bezpośrednich uprawnień lub obowiązków w zakresie ustalania cen, sprzedaży lub marketingu dla podmiotu przejmującego kontrolę lub podmiotów powiązanych z podmiotem przejmującym kontrolę.

Celem clean teamu jest więc filtrowanie i usuwanie wrażliwych informacji konkurencyjnych ze strumienia informacji przepływających od sprzedającego do kupującego.

Informacje przekazywane przez przedsiębiorców są wrażliwe ze względów konkurencyjnych lub handlowych, jeśli stanowią lub mogłyby stanowić podstawę dla odbiorcy do zmiany jego postępowania handlowego, potencjalnie wpływając na konkurencję.

Za informacje wrażliwe z punktu widzenia konkurencji uważa się w szczególności:

  • szczegółowe informacje dotyczące cen, strategii handlowej, strategii cenowej, kosztów, zniżek, harmonogram płatności;
  • specyfikę nowych produktów;
  • plany marketingowe spółki, oceny rynku lub plany strategiczne;
  • status lub szczegóły negocjacji z obecnymi lub potencjalnymi klientami lub dostawcami;
  • strategie ofertowe.
  • szczegóły tajemnic handlowych.

Clean team może osiągnąć swój cel m.in. przez redagowanie określonych informacji z dokumentów, które są przekazywane w fazie due diligence. Może on również agregować lub anonimizować pewne informacje, aby dało się je przedstawić w raporcie podsumowującym w inny sposób – taki, który nie ujawnia wrażliwych z punktu widzenia konkurencji szczegółów.

Każdy członek zespołu clean team ma obowiązek:

  • zachowania poufności przekazywanych mu informacji,
  • nie ujawniania wrażliwych (z punktu widzenia konkurencji) informacji osobom trzecim;
  • niewykorzystywania przekazywanych informacji do celów innych niż przeprowadzenie transakcji.

Z tego powodu, tak ważny jest odpowiedni dobór osób uczestniczących w przygotowaniu transakcji i tworzących clean team. Do takiego zespołu warto również włączyć zewnętrznego doradcę prawnego, który będzie mógł czuwać nad całym procesem.


Warto pamiętać, że organy antymonopolowe nakładały już kary na podmioty, które naruszały obowiązek  standstill, dotyczącą m. in. przekazywania informacji poufnych dotyczących strategii i celów handlowych czy ogólnych planów strategicznych. W sprawie Altice/PT Portugal Komisja Europejska (COMP/M.7993) za naruszenia nałożyła na Altice karę 124,5 mln euro, a w sprawie Altice-Numericable/SFR/Omer Telecom (16-D-24) francuski organ monopolowy nałożył na operatora karę w kwocie 80 mln euro.

Autor: Agata Ponicka

SENIOR ASSOCIATE | RADCA PRAWNY agata.ponicka@olesinski.com Więcej

Autor: Patricia Sharp

COUNSEL | OW LEGAL patricia.sharp@olesinski.com